Mnich i Wojewoda
flaga flaga flaga flaga
phone
+48 71 7939 553
+48 516 404 104

A REFERENCE AND THE FILING OF DOCUMENTS IN THE NATIONAL COURT REGISTER RECORDS

When a business owner has to file, instead of a motion for a change in the Register of Entrepreneurs, a motion for the filing of documents in the National Court Register records. More...

Nie we wszystkich przypadkach realizacji przez przedsiębiorcę jego ustawowych obowiązków, podmiot wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego musi występować z wnioskiem o wpis zmiany w rejestrze przedsiębiorców. W pewnych sytuacjach, wymienionych w przepisach ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2013 r. Nr 1203 – j.t., ze zm.), jak i w innych ustawach, wymagane jest złożenie wniosku o przyjęcie dokumentów, o których sąd rejestrowy czyni wzmiankę w rejestrze, bądź też złożenie samych dokumentów, jeżeli przepisy szczególne nakazują zgłoszenie określonych danych lub wpisanie ich do rejestru, a dane te nie podlegają wpisowi do określonego działu rejestru.

Złożenie wniosku o przyjęcie dokumentów, o których sąd rejestrowy czyni wzmiankę w poszczególnych działach rejestru przedsiębiorców, będzie wystarczające między innymi w jednym z poniższych przypadków:

  • 1) powstania podmiotu w wyniku przekształcenia lub podziału albo połączenia innych podmiotów;
  • 2) zawarcia umowy spółki cywilnej, na podstawie której przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą z innymi podmiotami;
  • 3) jednoosobowej spółki kapitałowej, jeżeli spółka ma tylko jednego wspólnika (akcjonariusza);
  • 4) zawiązania i zgłoszenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której umowę zawarto przy wykorzystaniu wzorca umowy spółki udostępnianego w systemie teleinformatycznym, jeżeli wkłady na pokrycie kapitału zakładowego spółki nie zostały wniesione w całości;
  • 5) sporządzenia rocznego sprawozdania finansowego i rocznego skonsolidowanego sprawozdania finansowego grupy kapitałowej, z oznaczeniem dat ich złożenia;
  • 6) sporządzenia przez biegłego rewidenta opinii z badania sprawozdania, jeżeli na podstawie przepisów o rachunkowości sprawozdanie podlegało obowiązkowi badania przez biegłego;
  • 7) podjęcia uchwały bądź postanowienia o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego i skonsolidowanego sprawozdania grupy kapitałowej oraz podziale zysku lub pokryciu straty;
  • 8) sporządzenia sprawozdania z działalności, jeżeli przepisy o rachunkowości wymagają jego złożenia do sądu rejestrowego;
  • 9) powołania i odwołania kuratora spółki;
  • 10) dokonania nieprawomocnego wpisu do rejestru przedsiębiorców, w przypadkach wymienionych w ustawie o Krajowym Rejestrze Sądowym.

Gdy zaś idzie o złożenie dokumentów do akt rejestrowych, to przepisy szczególne wymagają od przedsiębiorcy przykładowo złożenia:

  • a) wyciągu z umowy zawartej pomiędzy spółką dominującą a spółką zależną przewidującej zarządzanie spółką zależną lub przekazywanie zysku przez taką spółkę, zawierającego postanowienia, które określają zakres odpowiedzialności spółki dominującej za szkodę wyrządzoną spółce zależnej z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy oraz zakres odpowiedzialności spółki dominującej za zobowiązania spółki zależnej wobec jej wierzycieli (art. 7 k.s.h.);
  • b) wypisu aktu notarialnego obejmującego czynność prawną między wspólnikiem (akcjonariuszem), któremu przysługują wszystkie udziały (akcje) w spółce kapitałowej lub któremu przysługuje część udziałów (akcji) w sytuacji, gdy wszystkie pozostałe udziały (akcje) przysługują samej spółce – będącemu zarazem jedynym członkiem zarządu, a reprezentowaną przez niego spółką (art. 210 § 2, art. 379 § 2 k.s.h.);
  • c) prawomocnego wyroku uchylającego uchwałę wspólników (akcjonariuszy) spółki kapitałowej (art. 254 § 3, art. 427 § 3 k.s.h.). Za złożenie wniosku o przyjęcie dokumentów pobierana jest też niższa opłata stała niż w przypadku wniosku o wpis zmiany w rejestrze przedsiębiorców.
Od takiego wniosku pobiera się bowiem opłatę w kwocie 40 zł (art. 63 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Dz.U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594 – j.t., ze zm.).

Magdalena Frączek r.pr.

THE INFLUENCE OF THE DATE OF CONCLUSION OF A SUBCONTRACTOR AGREEMENT ON THE ARISAL OF JOINT AND SEVERAL LIABILITY FOR THE PAYMENT OF THE SUBCONTRACTOR’S RENUMERATION

Consent for subcontracting in the scope of construction works, leading to joint and several liability of the investor and the general contractor for the payment of the subcontractor’s remuneration may be expressed both explicitly or implicitly. More...

Dorozumiany sposób wyrażenia zgody od inwestora albo generalnego wykonawcy, określony w przepisie art. 6471 § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) [dalej jako: „k.c.”] aktualizuje się po spełnieniu następujących przesłanek:

  • 1) przedstawieniu inwestorowi lub generalnemu wykonawcy umowy lub jej projektu,
  • 2) dołączeniu do umowy podwykonawczej lub jej projektu części dokumentacji dotyczącej wykonania robót powierzonych podwykonawcy.

Jeżeli inwestor albo generalny wykonawca nie zgłoszą w terminie 14 dni od przedstawienia wyżej wymienionych dokumentów na piśmie sprzeciwu lub zastrzeżeń, uważa się, że wyrazili oni zgodę na zawarcie umowy.

Wyrażenie zgody w sposób wyraźny może natomiast nastąpić pisemnie, poprzez złożenie oświadczenia o wyrażeniu zgody na podwykonawstwo konkretnej firmy podwykonawczej i na zakres jej robót, bądź ustnie, albo poprzez inne, dorozumiane zachowanie, które ją ujawnia w sposób dostateczny (art. 60 k.c.). Do powstania odpowiedzialności inwestora, jeżeli wyraża w sposób czynny zgodę na udział podwykonawcy w realizacji inwestycji, przepis art. 6471 § 2 k.c. nie wymaga przedłożenia inwestorowi (generalnemu wykonawcy) części dokumentacji. Skoro bowiem inwestor wyraża zgodę w sposób czynny, to wie co robi i nie jest już potrzebny żaden mechanizm obronny. (tak: Sad Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 21 marca 2013 r., sygn. akt: I ACa 1291/12, Lex nr 1312006; wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 7 maja 2013 r., sygn. akt: V ACa 81/13, LEX nr 1314749, oraz uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2011 r., sygn. akt: III CSK 152/10, LEX nr 1102865). W szczególności, o dorozumianym wyrażeniu zgody będą świadczyć takie sytuacje jak tolerowanie obecności podwykonawcy na budowie, uczestnictwo przedstawicieli inwestora albo generalnego wykonawcy w czynnościach odbiorowych w zakresie robót podwykonawcy, dokonywanie szczegółowych uzgodnień co do sposobu realizacji robót i właściwości używanych materiałów budowlanych, dokonywanie wpisów w dzienniku budowy podwykonawcy.

Decydująca dla powstania solidarnej odpowiedzialności za zapłatę wynagrodzenia podwykonawcy z przepisu art. 6471 § 2 k.c., jest zatem data zawarcia umowy pomiędzy podwykonawcą i generalnym wykonawcą, nie zaś umowy pomiędzy generalnym wykonawcą i inwestorem. Należy jednak zauważyć, że zgoda może być udzielona nie tylko w stosunku do zawartej już umowy podwykonawczej, ale i z góry po przedstawieniu projektu umowy podwykonawczej wraz z częścią dokumentacji projektowej, a przed podpisaniem umowy pomiędzy podwykonawcą a generalnym wykonawcą.

Współodpowiedzialność inwestora (generalnego wykonawcy) nie powstanie więc, jeżeli umowa o podwykonawstwo została zawarta przed terminem zawarcia „głównej” umowy o roboty budowlane. Stanowisko takie znalazło już potwierdzenie w wyrokach Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2006 r., sygn. akt: IV CSK 61/06 (Wokanda 2006, nr 11, poz. 6), z dnia 15 listopada 2006 r., sygn. akt: V CSK 221/06, niepubl., oraz z dnia 9 marca 2007 r., sygn. akt: V CSK 457/06 (LEX nr 277271).

Gdy zaś idzie o moment końcowy, w którym może powstać solidarna odpowiedzialności za zapłatę wynagrodzenia podwykonawcy, to umowę wraz z częścią dokumentacji dotyczącej wykonania robót określonych w umowie lub jej projekcie należy przedłożyć inwestorowi albo generalnemu wykonawcy najpóźniej do chwili zakończenia robót przez podwykonawcę. Ich przedstawienie już po wykonaniu przedmiotu umowy, bądź jeszcze później, przykładowo na etapie sporu sądowego przeciwko inwestorowi albo generalnemu wykonawcy o zapłatę wynagrodzenia, pozostanie bez wpływu na solidarną odpowiedzialność inwestora z art. 6471 § 2 k.c., która w takiej sytuacji nie powstanie (tak m.in. Sąd Apelacyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt: I ACa 940/06, LEX nr 298393, oraz z dnia 4 lipca 2013 r., I ACa 535/13, LEX nr 1356644).

Przedłożenie dokumentów już po wykonaniu robót przez podwykonawcę mija się bowiem z celem przedmiotowej regulacji, w której z punktu widzenia ochrony interesów podmiotu przyjmującego na siebie tę odpowiedzialność chodzi o umożliwienie mu zapoznania się z dokumentami przed powstaniem obowiązku zapłaty wynagrodzenia na rzecz podwykonawcy. Gdyby więc dopuścić możliwość powstania solidarnej odpowiedzialności inwestora nawet po wykonaniu zakresu robót przez podwykonawcę, spełnienie jednego w podstawowych warunków tej odpowiedzialności w postaci przedstawienia umowy wraz z częścią dokumentacji technicznej nie miałoby sensu.

Jako że odpowiedzialność określona w art. 6471 k.c. jest odpowiedzialnością ustawową za cudzy dług i stanowi odstępstwo od ogólnej zasady prawa zobowiązań, że postanowienia umowy wiążą tylko jej strony, inwestor albo generalny wykonawca powinni mieć pełną świadomość tego, za co będą płacić podwykonawcy, z którym nie wiąże ich żadna umowa. Stąd też odpowiedzialność ta nie powstanie w razie przedwczesnego zawarcia pisemnej umowy podwykonawstwa, jak i prób jej następczego podpisania już po wykonaniu robót przez podwykonawcę, w celu doprowadzenia do ziszczenia się przesłanek współodpowiedzialności inwestora (generalnego wykonawcy) za zapłatę wynagrodzenia na rzecz podwykonawcy.

Magdalena Frączek r.pr.

SERVICE OF A SUMMONS TO THE ADDRESS INDICATED IN THE NATIONAL COURT REGISTER

In accordance with the principle of art. 139 § 3 of the Code of the Civil Procedure of 17 November 1964 (Journal of Laws of 1964, No. 43, item 296, as amended, hereinafter referred to as the “CCP”) letters addressed to legal persons, organisations or individuals subject to registration – where the delivery is not effected due to a non-disclosure of the address change, and of the residence place and the address in the case of an individual – shall be left in the case file and deemed served, unless a new residence place and address are known to the court. More...

Wedle art. 133 § 2a k.p.c. doręczenie na adres przedsiębiorcy wpisanego do rejestru sądowego na podstawie odrębnych przepisów, doręcza się na adres podany w rejestrze, chyba że strona wskazała inny adres dla doręczeń. Zawarte w przepisie art. 139 k.p.c. domniemanie skuteczności doręczenia na adres podmiotu wskazany w rejestrze zmierza zarówno do zapewnienia skuteczności doręczania wskazanych pism kierowanych do osoby prawnej będącej przedsiębiorcą oraz wspólników spółek handlowych jak i prawidłowego oznaczenia adresu przez powoda.

Dlatego też w przypadku kierowania do kontrahenta zalegającego z płatnościami wezwania do zapłaty, a następnie wszczęcia przeciw niemu postępowania sądowego o zapłatę należnej kwoty, w pierwszej kolejności należy pamiętać o zweryfikowaniu adresu dłużnika w rejestrze sądowym. Zdarzyć się bowiem może, że adres w rejestrze sądowym nierzetelnego kontrahenta może być inny od miejsca faktycznego prowadzenia przez niego działalności bądź, że na dzień sporządzenia wezwania do zapłaty czy złożenia powództwa w rejestrze figuruje jego adres inny od dotychczasowego. Niniejszemu zagadnieniu nie należy ujmować na znaczeniu, albowiem błędnie wskazany adres pozwanego, może skutkować chociażby wykazaniem przez niego w procesie sądowym braku doręczenia m.in. wezwań do zapłaty czy innych pism przedprocesowych, co może rodzić dalsze negatywne skutki. Nieprawidłowe oznaczenie adresu pozwanego w procesie może także doprowadzić do sytuacji, w której pozwany kontrahent dowie się o sprawie sądowej dopiero w trakcie postępowania egzekucyjnego. W takich okolicznościach dłużnik dysponuje jednak środkami prawnymi do obrony swych praw, w przypadku skorzystania z których może doprowadzić co najmniej do przedłużenia postępowania.

Przepis art. 133 § 2a k.p.c. był już przedmiotem wykładni Sądu Najwyższego w zakresie w którym posługuje się pojęciem adresu podanego w rejestrze. A mianowicie w postanowieniu z dnia 14 lutego 2000r. Sąd Najwyższy stwierdził, że obowiązek oznaczenia w pierwszym piśmie procesowym w danej sprawie miejsca zamieszkania lub siedziby strony (art. 126 § 2 k.p.c.), w odniesieniu do przedsiębiorców wpisanych do rejestru sądowego na podstawie odrębnych przepisów, oznacza powinność wskazania adresu podanego w rejestrze (vide: postanowienie SN z dnia 14.02.2000r., sygn. akt II CKN 1152/99). Niniejsze postanowienie zapadło w kontekście skuteczności doręczenia wyroku zaocznego spółce akcyjnej, występującej w sprawie w charakterze pozwanego, dokonanego pod adres oddziału spółki. W swej argumentacji prawnej Sąd Najwyższy podkreślił, że wpis oddziału spółki do rejestru nie oznacza zmiany strony postępowania cywilnego - stroną tą pozostaje sama spółka jako osoba prawna. W dalszych rozważaniach swego wywodu prawnego Sąd Najwyższy wskazał, że wprowadzenie art. 133 § 2a k.p.c. podyktowane było chęcią zlikwidowania bądź przynajmniej ograniczenia przypadków kierowania korespondencji sądowej do jednostek organizacyjnych osoby prawnej będącej przedsiębiorcą, względnie do osób fizycznych będących przedsiębiorcami, pod adres ich miejsca zamieszkania, co było źródłem wątpliwości, a nawet sporów co do skuteczności doręczenia.

W sytuacji natomiast planowanej zmiany siedziby spółki, nie należy zapominać o konieczności dopełnienia formalności w rejestrze sądowym, to jest zgłoszenia zmiany na odpowiednim formularzu. Obowiązek wpisu zmienionej siedziby czy adresu spółki do Krajowego Rejestru Sądowego wynika także z art. 22 ustawy z dnia 10 sierpnia 1997 roku o Krajowym Rejestrze Sądowym. (Dz.U. z 2007 r. Nr 168 poz. 1186 z późn. zm., dalej ustawa o KRS). O zmianie siedziby należy również poinformować swoich kontrahentów.

Brak uaktualnienia danych adresowych w Krajowym Rejestrze Sądowym może bowiem rodzić nie tylko odpowiedzialność na podstawie ustawy o KRS, ale i pociągać negatywne skutki w postępowaniach sądowych, postępowaniach administracyjnych, czy nawet w ogólnej wymianie korespondencji z kontrahentami. Należy pamiętać, że ustawodawca nie przyznaje ochrony prawnej podmiotom niedopełniającym obowiązku zawiadomienia Krajowego Rejestru Sądowego o zmianie siedziby. Pisma procesowe doręczane pod adres widniejący w rejestrze będą więc skuteczne.

Na zakończenie wskazuję, że przepisy kodeksu postępowania cywilnego o doręczeniach mają charakter obligatoryjny, tj. wyłączają swobodną dyspozycję stron w zakresie sposobu doręczania pism sądowych. W przypadku ustanowienia pełnomocnika procesowego lub osoby upoważnionej do odbioru pism procesowych doręczenia dokonuje się tylko tym osobom. Wskazane unormowanie zawarte w art. 133 § 3 k.p.c. wiąże zarówno sąd jak i same strony, które jedynie poprzez cofnięcie pełnomocnictwa lub jego wyraźne ograniczenie, albo upoważnienie określonej osoby do odbioru pism mogą uniknąć doręczenia przez sąd pisma do rąk osób w tym przepisie wymienionych. Przepis art. 133 § 3 k.p.c. ma zastosowanie także wtedy gdy strona zgłosi wniosek o doręczenie pisma procesowego (za: Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2007 r., sygn. akt IV CZ 79/07)

Anna Stawczyńska